Omschrijving

Gonçalo Pereira, een onbekende Portugese gitarist. Hij is het bewijs van hoe men met vasthoudendheid, studie en toewijding uitstekende technische niveaus kan bereiken, maar zonder die muzikaliteit te verliezen, die inventiviteit, dat plezier dat de belangrijkste reden is waarom men een plaat koopt.
Het is een echte band, er zijn ideeën en een nauwgezette zorg in de arrangementen, niets wordt aan het toeval overgelaten, elke noot wordt bestudeerd en doordacht, nooit één te veel en nooit een te weinig. Het moet veel tijd hebben gekost om het samen te stellen en vast te leggen, en producten van dit type, met deze waarde, hebben hun kosten die, als ze niet met grote financiële middelen worden ondersteund, nauwelijks kunnen worden herhaald.

Stilistisch gezien ligt Gonçalo Pereira halverwege tussen een Steve Vai en een Paul Gilbert, maar met sterke accenten op het Latijn klinkt typisch voor muzikanten als Carlos Santana. We luisteren bijvoorbeeld naar "Retrosaria tricot" of " Sessaoia gele" of het prachtige " Pastel de nata", maar het hele album is te ontdekken tussen fusiestuip, prog suggesties, en een nooit overdreven gitaarwerk. Sommige nummers (" Contratempo", "The Hypnotizer") zijn heerlijke schetsen van Latin pop waar de gitaar op de achtergrond is ten gunste van groove en sentiment, of wordt de hoofdpersoon opnieuw in "Trip to Kabul", de laatste suite, een gekke reis door oosterse ritmes, Braziliaanse samba's, progressieve, en de onvermijdelijke melodieuze component.

Uit het portugees Vertaald.